Oblicze Boga w Matce Słowa Wcielonego

Jakże uderzające podobieństwo występuje między Matką Boga i Jej Synem

xxxxxxxxxxxxxxxxxxx

O kontemplacji i medytacji

[...] W Jezusie Chrystusie Bóg przyjął ludzkie oblicze. Ktoś mądry powiedział kiedyś, że kiedy patrzymy na Boga, stajemy się do Niego podobni aż do przemiany naszego oblicza. Patrzenie przeniknięte modlitwą nazywamy kontemplacją. Kontemplacja nie jest zaś biernym procesem, ale czynnym działaniem. Nasze oblicze upodabnia się do obrazu, na który w modlitwie zwracamy swe oczy. W Manoppello otrzymaliśmy najwspanialszy obraz Chrystusa, który naprawdę stał się człowiekiem. Swojej ludzkiej natury nie otrzymał jednak --- jak inni ludzie --- w połowie od Ojca, w połowie od Matki. On swoją ludzką naturę otrzymał wyłącznie od Maryi. Dlatego tak bardzo przypomina swą Matkę. W Obliczu Chrystusa z pewnością ujrzymy również oblicze Maryi, tak jak w twarzach dzieci odbijają się twarze rodziców. [...]

Kardynał Joachim Meisner Arcybiskup Kolonii Kolonia, Maj 2006

[...] Dopiero Jezus Chrystus objawił nam prawdziwe Oblicze Boga. On powiedział nam, że Bóg posiada Imię i woła po imieniu. Jest Osobą i szuka osoby. Posiada Oblicze i szuka naszego oblicza. Posiada Serce i szuka naszego serca. Dla Niego nie jesteśmy funkcją w maszynerii świata --- właśnie ci, którzy nie są funkcją, należą do Niego. Imię oznacza "nazwalność", wspólnotę. Jezus Chrystus jest sam imieniem Boga, "nazwalnością" Boga, jako Ty, jako Osoba i Serce. Przykładem kontemplacji Bożego Oblicza jest Matka Boża, która miała przywilej tej kontemplacji od żłóbka aż po krzyż. [...]

bp Zygmunt Zimowski Przewodniczący Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski Radom, 13 maja 2006 roku we Wspomnienie Matki Bożej Fatimskiej

[...] Bóg nas naprawdę umiłował, tak samo jak apostołów i Tomasza. Dar kontemplacji, który nam ofiarował, pozwala nam tak samo jak im spojrzeć na Zmartwychwstałego. Spojrzeć sercem. Bowiem to wewnętrzne widzenie, ożywione łaską Ducha Świętego, pozwoliło apostołom ostatecznie rozpoznać, że to nie zjawa czy zbiorowa halucynacja. "Jezus Chrystus jest Tym, który przyszedł przez wodę i krew i Ducha". Do nas przyszedł, nam okazał miłosierdzie, byśmy życiem i słowem mogli wołać: "Widzieliśmy Pana".

o. Paweł: "Miłosierdzie Boże", Tygodnik Powszechny 17/2006

[...] Zostawić rozmyślanie oznacza możliwość przejścia i podjęcia modlitwy skupienia --- modlitwy uproszczonej. Przy pozwoleniu wprowadzania się w kontemplację, wpierw należy wiedzieć, że kontemplacji udziela tu na ziemi Bóg komu chce, kiedy chce, w jakiej mierze chce, w zależności od stopnia daru, który Bóg chce komuś udzielić, od przygotowania samego człowiek oraz jego możliwości (Pieśń 13, 12; Życie 14, 2). Wobec tego nie można twierdzić z pewnością, że Bóg komuś, nawet przygotowanemu udzieli jej tu na ziemi. Tym bardziej nie można być pewnym, że się ten dar otrzymało. Sprawdzianem otrzymania daru kontemplacji zawsze jest stopień oczyszczenia. Jeśliby więc ktoś uważał, że wszedł w stan kontemplacji wlanej, a był niewierny swemu powołaniu, czy nie wypełniał swoich obowiązków, jego przekonanie byłoby błędne. Odnośnie przygotowania do otrzymania daru kontemplacji, należy przypomnieć, że przygotowanie nie jest przyczyną sprawczą udzielenia daru; niemniej jest warunkiem koniecznym. Św. Teresa od Jezusa poucza, że przygotowanemu Bóg nie odmówi tej łaski i zachęca do dużej troski w przygotowaniu siebie na ten dar, lecz z gotowością otrzymania go dopiero w niebie (Droga 17, 7). Wejście w kontemplację wymaga dogłębnego rozeznania czasu zostawienia rozmyślania oraz rozeznania wprowadzania przez Boga na drogę biernego oczyszczenia zmysłów, która rozpoczyna drogę mistyczną. [...]

Dominik Wider OCD: "Walka modlitwy", Studium z teologii modlitwy

[...] Życie mistyczne jest istotnym elementem chrześcijaństwa, które nie jest tylko systemem moralnym, ale przede wszystkim komunią z Bogiem. Rodzi się zatem pytanie, czy kontemplacja jest zarezerwowana tylko dla specjalistów, czy jej miejsce jest tylko za murami klasztorów kontemplacyjnych? Gdyby tak było, to powszechne pragnienie dobra, piękna i tęsknota za Bogiem byłyby złudzeniem, a Bóg byłby tylko dla wybranych. Czasy współczesne z całą pewnością nie sprzyjają spokojnej refleksji nad tym, skąd jesteśmy, dokąd zmierzamy, jaki sens ma to wszystko, co się wokół nas dzieje? Jacques Maritain mówi: Jeśli człowiek dzisiejszy, ten, który podbija świat i urządza się w nim jak u siebie, czegoś jeszcze potrzebuje, to przede wszystkim skupienia i modlitwy. Modlitwą, nawet wśród zgiełku świata, żyje dziś wielu ludzi. Kontemplować można w trakcie wykonywania codziennych zajęć, nawet tych prozaicznych i technicznych. Wśród ludzi rozmodlonych znajdziemy robotników, utrudzone matki, intelektualistów, a także młodzież. Kontemplacji towarzyszy stała świadomość obecności Bożej. [...]

Ks. Stanisław Tkocz: "Kontemplacja to...", Gość Niedzielny 4/2002

[...] Dla ludzi, którzy się wybierają na drogę modlitwy, trzeba rozeznać swój stan duchowy. Jest to możliwe dzięki doświadczeniu ludzi Kościoła, mistyków., ludzi modlących się. Stworzono pewną teorię modlitwy, albo stopnie modlitwy. Jest ich 9, a pewnie można byłoby wyliczyć jeszcze więcej.

1. Dział modlitwy, który nazywamy modlitwą intelektu, gdzie człowiek odgrywa ważną rolę ze swym umysłem. Dział ten charakteryzuje się modlitwą ustną, liturgią godzin, Mszą św. wsłuchiwaniem się w Słowo Boże.
2. Drugi rodzaj modlitwy to medytacja, czyli aktualizacja prawd nadprzyrodzonych dla odczytania ich znaczenia i umiłowania ich i wprowadzenia w życie, a więc rozpoznanie Bożej prawdy, odczytania jej znaczenia w moim życiu, zachwycenia się tymi prawdami i prośba wprowadzenia w życie tego co się rozważyło.
3. Modlitwa uczuć --- tzw. afektywna, w której działanie woli przeważa nad intelektem. Gdzie człowiek bardziej wyraża miłość do Boga, niż chce mówić i słuchać. Po prostu jest to modlitwa serca.
4. Modlitwa wchodząca w skład modlitwy ascetycznej to modlitwa prostoty. Jest to proste przeżywanie obecności Bożej w życiu i zmysłu wiary. Modlitwa ta jest na pograniczu modlitwy medytacyjnej (czysto intelektualną) i modlitwy wlanej, w której zmysł, rozum, wola, uczucia ulegają zawieszeniu, gdzie człowiek poddaje się woli Boga. Modlitwa prostoty jest to modlitwa przejściowa w ostatni etap, w który przechodzi się do modlitwy kontemplacyjnej.
5. Modlitwa kontemplacji wlanej jest to modlitwa Bożego daru. Nie można jej sobie wypracować, ani wysłużyć. To Pan Bóg może dać, ale nie musi.
6. Modlitwa odpocznienia --- gdzie człowiek przeżywa stan wzięcia go w ręce Boga, zupełnego zawierzenia.
7. Modlitwa zjednoczenia.
8. Modlitwa zjednoczenia umacniającego.
9. Modlitwa zjednoczenia przemieniającego.

[...] Kontemplacja jest darem Ducha Świętego, który jest dany dla uświęcenia. Kontemplacja wlana koniecznie domaga się łaski uświęcającej, nie może być dana bez darów Ducha Świętego.. Kontemplacja jest jednym ze skutków gorącej miłości. [...]

Biskup Paweł Socha: konferencja na temat kontemplacji wygłoszona dla Wspólnoty Pustynia w Mieście

[...] Kontemplacja jest aktem całego człowieka. Sercem chrześcijańskiej kontemplacji jest pełne gotowości "TAK" wobec Boga, bezwarunkowa, rezygnująca z przewidywania skutków zgoda na wolę Bożą, aż po kontemplacyjne doświadczenie ciemnej nocy. To także pełne gotowości otwarcie na drugiego człowieka --- na człowieka bliskiego i dalszego, w chwilach wymagających akceptacji, przebaczenia, wzywających do dialogu i pojednania, w chwilach wymagających rezygnacji z siebie i konkretnego wyrzeczenia.[...]

ZGROMADZENIE SIÓSTR SZKOLNYCH DE NOTRE DAME: "Oddajemy się kontemplacji..."

[...] Kontemplacja uwalnia od siebie samego. Kontemplacja to dojrzały owoc rozmodlonej lektury Słowa i prawego życia. Kontemplacja, o jaką chodzi, to nie ekstaza ani objawienie, ani też wizja, lecz proste, pełne miłości spojrzenie na Boga. "Kontemplacja jest głębokim związkiem przyjaźni. W czasie kontemplacji można jeszcze rozmyślać, w każdym jednak razie spojrzenie kieruje się na Pana. Nie kontemplujemy wtedy, kiedy mamy czas; znajdujemy czas, aby być dla Pana, silnym postanowieniem, aby Mu go później nie odbierać, niezależnie od doświadczeń, czy oschłości spotkania. Nie zawsze można rozmyślać, ale zawsze można wejść w kontemplację, niezależnie od warunków zdrowia, pracy czy uczuciowości" (KKK 2709 - 2710).

Lectio divina: Przemadlanie Słowa: Krok 7: Contemplatio czyli kontemplacja: Jan Krawczyk OCD i Karmelitański Ruch Ewangelizacyjno-Modlitewny

[...] Istotą medytacji w rozumieniu chrześcijańskim jest trwanie w miłości Trójcy Świętej. Medytacja chrześcijańska jest jakby "naśladowaniem" Osób Trójcy Świętej, które "nieustannie" wzajemnie siebie kontemplują. Każda z Nich stanowi oddzielną Osobę, a jednocześnie trwa w nieskończonej jedności, wspólnocie. [...]
Brak medytacji w życiu chrześcijanina stwarza niebezpieczeństwo płytkości duchowej. Bez medytacji, czyli --- mówiąc nieco inaczej --- bez przedłużonej modlitwy osobistej tak naprawdę nie można założyć fundamentów głębszego, "systematycznie prowadzonego" życia duchowego. To stwierdzenie wypływa z prostego faktu, że człowiek potrzebuje czasu, aby móc doświadczyć miłości. Jeżeli ludzie, którzy siebie nawet głęboko kochają, nie mają dla siebie czasu, to ich miłość, choćby największa i najpiękniejsza stopniowo będzie zamierać, stawać się coraz płytsza. [...]

Józef Augustyn SJ: Medytacja chrześcijańska szanse i zagrożenia

"Medytacja jest słowem i milczeniem
tańcem i śpiewem
oddechem
trudem
i
mieszkaniem" [A].

[...] Medytacja jest słowem i milczeniem --- aby słowo usłyszeć i przekazać dalej, potrzeba milczenia. Słowo rodzi się "wśród nocnej ciszy". Tak śpiewamy w kolędzie i myślę, że stwierdzenie to oddaje sens mego określenia. Medytacja jest tańcem i śpiewem --- kiedy starszy syn z przypowieści o synu marnotrawnym wracał do domu ojca, usłyszał muzykę i zobaczył tańce. Są formy modlitwy związane z ruchem i tańcem. Jeśli człowiek się modli, jeśli wznosi serce ku Bogu, w niebie panuje wielka radość. Medytacja jest trudem --- potrzeba samozaparcia i wysiłku, aby modlitwa nie była czymś przypadkowym, tylko głęboko zakorzeniła się w naszym wnętrzu. Medytacja jest mieszkaniem, bo prowadzi do domu Ojca, u którego mieszkań jest wiele. I wreszcie medytacja jest oddechem --- oddech daje moc wypowiadanemu w modlitwie słowu. [...] [B]

[A] O. Jan Mirosław Bereza OSB: Sztuka codziennego życia, Poznań 1997
[B] "Słodka jak taniec i dzika jak walka": Modlitwa, medytacja, zen, z wywiadu P. Klejnego z o. Janem Berezą

[...] Kontemplacja jest w jakimś stopniu skutkiem osobistej pracy nad sobą, ale przede wszystkim jest to dar Bożej dobroci, natomiast "użyczenie daru nie następuje ze względu na osobę proszącego, lecz Boski plan zbawienia już z góry przewidując, że ktoś inny za pośrednictwem tego człowieka powinien uzyskać pomoc, w ten sposób czyni ów dar sprawiedliwym" (św. Klemens Aleksandryjski: Stromateis: VII 73.4).
Ten, kto dostępuje zaszczytu kontemplacyjnego oglądania Boga, nie powinien zapominać, iż dostępuje tego daru nie jako nagrodę za swe dobre czyny, lecz ze względu na Boży plan zbawienia. Stwórca udziela tego daru zarówno dla dobra konkretnej jednostki, jak również ze względu na całą społeczność chrześcijańską; ukazując się w kontemplacji jednemu z wierzących chce Bóg oddziaływać na całą społeczność, jak czynił to przez Proroków i Apostołów. [...]

Ks. Józef Grzywaczewski: O kontemplacji. W ujęciu św. Klemensa Aleksandryjskiego, Wydawnictwo Ojców Franciszkanów, Niepokalanów 1993

[...]
CZYM JEST MODLITWA KONTEMPLACYJNA
W zrozumieniu znaczenia metody kontemplacji pomoże nam rozważenie kilku myśli. Zatrzymajmy się na początku w klasycznym podziale modlitwy wyodrębniającym trzy etapy.
Po pierwsze modlitwa słowna, którą wyrażamy ustami. Istotną rolę odgrywa w niej słowo wypowiadane lub śpiewane. Teksty modlitewne, często piękne i imponujące, są zwykle wcześniej przygotowane lub są spontaniczne.
Następnie medytacja, to znaczy modlitwa umysłu, w której uzmysławiamy sobie wspaniałe Boże dzieła, rozważamy je i myślimy o Bogu. Umysłem dążymy do zgłębienia i zrozumienia. Nasze usta milczą, aktywny jest tylko umysł.
Trzecim etapem jest kontemplacja, która jest modlitwą serca i woli szukających Bożej obecności. Nasze usta i umysł odpoczywają; po prostu wpatrujemy się w Pana, kiedy nasze serce w bezgłośnej modlitwie woła do Niego, a wola pragnie zjednoczenia z Jego wolą. Kontemplacja jest świadomością z umiłowaniem obecności Bożej, samą istotą naszego jestestwa.
[...]
Trzy etapy wtajemniczenia w nią porównać można do etapów kształcenia. W szkole podstawowej uczymy się czytania i pisania (modlitwa słowna), początkowy okres szkoły średniej to medytacja, w której głównym przedmiotem jest rozmyślanie i odkrywanie prawd Bożych. Końcowe klasy szkoły średniej, w modlitewnym wtajemniczeniu, to początki kontemplacji, którą zalecamy w tej książce. Osiągając kolejne etapy nie zaniedbujemy tego, czego nauczono nas na początku, ale nasze modlitewne życie rozwija się w kierunku wzrastającej świadomości obecności Boga i coraz większej otwartości na Jego Ducha. Wyższe zaś stany mistyczne odpowiadają w naszym porównaniu magisterium albo pracy doktorskiej. [...]

James Borst MHM: Wprowadzenie do kontemplacji, Wydawnictwo Maszachaba, Kraków 1991

Więcej...

"Chusta z Oviedo" [lektor PL] 54:59
Więcej informacji można znaleźć, m.in. na stronach: www.portalwiedzy.onet.pl www.calun.org www.manoppello.pl pl.wikipedia.org/wiki/Ca%C5%82un_z_Manoppello www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TH/manoppello_badde5.html www.voltosanto.com www.voltosanto.it adonai.pl/jezus/?id=38 www.gloria.tv/?media=14539

Lektura uzupełniająca