e 
_PEWNA STRONA INTERNETU_

Jesteś tutaj: Profanum IIAdoracja Najświętszego Sakramentu





"Pewnego razu Pan powiedział:
«Człowiek staje się bardziej Człowiekiem, gdy zgina kolano przed Bogiem. Zawsze. Może być politykiem, może być przemysłowcem, może być wojskowym, może rozkazywać, może być bardzo ważny, ale naprawdę jest ważny tylko wtedy, gdy umie zgiąć kolano przed Bogiem. Wszystko inne nie ma wartości»".

Słowa Cataliny Rivas
Świeckiej Misjonarki Eucharystycznego Serca Jezusa,
które wypowiedziała w filmie pt.
"Ja Jestem" (prod. MIKAEL 2012)
Adoracja Najświętszego Sakramentu

 Adorujmy Najświętszy Sakrament śpiewem lub w milczeniu 

Player mp3 Multi


Chrystus arcykapłan przez własną krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego  Bracia: Chrystus, zjawiwszy się jako arcykapłan dóbr przyszłych, przez wyższy i doskonalszy, i nie ręką, to jest nie na tym świecie, uczyniony przybytek ani nie przez krew kozłów i cielców, lecz przez własną krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego, zdobywszy wieczne odkupienie.
Jeśli bowiem krew kozłów i cielców oraz popiół z krowy, którymi skrapia się zanieczyszczonych, sprawiają oczyszczenie ciała, to o ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę, oczyści wasze sumienia z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu.
I dlatego jest pośrednikiem Nowego Przymierza, ażeby przez śmierć, poniesioną dla odkupienia przestępstw, popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy są wezwani do wiecznego dziedzictwa, dostąpili spełnienia obietnicy. Gdzie bowiem jest testament, tam musi ponieść śmierć ten, który sporządza testament. Testament bowiem po śmierci nabiera mocy, nie ma zaś znaczenia, gdy żyje ten, który sporządził testament. Stąd także i pierwszy nie bez krwi był zaprowadzony.
Gdy bowiem Mojżesz ogłosił całemu ludowi wszystkie przepisy Prawa, wziął krew cielców i kozłów z wodą, wełną szkarłatną oraz hizopem i pokropił tak samą księgę, jak i cały lud, mówiąc: "To jest krew Przymierza, które Bóg wam polecił". Podobnie także skropił krwią przybytek i wszystkie naczynia przeznaczone do służby Bożej. I prawie wszystko oczyszcza się krwią według Prawa, a bez rozlania krwi nie ma odpuszczenia grzechów. Przeto obrazy rzeczy niebieskich w taki sposób musiały być oczyszczane, same zaś rzeczy niebieskie potrzebowały o wiele doskonalszych ofiar od tamtych.
Chrystus bowiem wszedł nie do świątyni, zbudowanej rękami ludzkimi, będącej odbiciem prawdziwej świątyni, ale do samego nieba, aby teraz wstawiać się za nami przed obliczem Boga, nie po to, aby się często miał ofiarować jak arcykapłan, który co roku wchodzi do świątyni z krwią cudzą. Inaczej musiałby cierpieć wiele razy od stworzenia świata. A tymczasem raz jeden ukazał się teraz na końcu wieków na zgładzenie grzechów przez ofiarę z samego siebie. A jak postanowione ludziom raz umrzeć, a potem sąd, tak Chrystus raz jeden był ofiarowany dla zgładzenia grzechów wielu, drugi raz ukaże się nie w związku z grzechem, lecz dla zbawienia tych, którzy Go oczekują.

Z Listu do Hebrajczyków 9, 11-28

☙❤❧

Zapal po raz pierwszy światło wdzięczności 
☙❤❧

Kompendium Miłości Boga 
Uwielbiam Cię, Stwórco i Panie utajony w Najświętszym Sakramencie. Uwielbiam Cię za wszystkie dzieła rąk Twoich, w których mi się ukazuje tyle mądrości, dobroci i miłosierdzia; o Panie, rozsiałeś tyle piękna po ziemi, a ono mi mówi o piękności Twojej, choć jest tylko słabym odbiciem Ciebie, niepojęta Piękności. A choć żeś się ukrył i zataił, i zataił piękność swą, oko moje oświecone wiarą dosięga Ciebie i dusza moja poznaje Stwórcę swego, najwyższe swe dobro, i serce moje całe tonie w modlitwie uwielbienia. Stwórco mój i Panie, Twoja dobroć ośmieliła mnie mówić z Tobą — miłosierdzie Twoje sprawia to, że znika pomiędzy nami przepaść, która dzieli Stwórcę od stworzenia. Rozmawiać z Tobą, o Panie, to rozkosz dla mojego serca; w Tobie znajduję wszystko, czego serce moje zapragnąć może. Tu światło Twoje oświeca mój umysł i czyni go zdolnym do coraz głębszego poznawania Ciebie. Tu na serce moje spływają łask strumienie, tu dusza moja czerpie życie wiekuiste. O Stwórco mój i Panie, Ty jeden ponad te dary dajesz mi sam siebie i jednoczysz się ściśle ze swym nędznym stworzeniem. Tu się rozumieją serca nasze bez doboru słów; tu nikt mowy naszej przerwać nie jest w stanie. O czym mówię z Tobą, o Jezu, jest to nasza tajemnica, o której stworzenia wiedzieć nie będą i aniołowie nie śmią się zapytać. Są to tajemne przebaczenia, o których wie tylko Jezus i ja — jest to tajemnica miłosierdzia Jego, które ogarnia każdą oddzielnie duszę. Za tę niepojętą dobroć Twoją uwielbiam Cię, o Stwórco i Panie, całym sercem i duszą moją. A choć to uwielbienie moje jest tak nędzne i małe, jednak jestem spokojna, bo wiem, że Ty wiesz, że ono jest szczere, choć tak nieudolne...

Dz. 1692

Kiedy kontemplujecie Mnie w Eucharystii, wasze oczy dosięgają Mnie, wystarczy jedno spojrzenie pełne miłości i wiary, a natychmiast wchodzicie w komunię ze Mną.
A gdy karmicie się moim Ciałem i moją Krwią, żyjecie życiem Bożym, przeżywacie zadatek Nieba!... A to dlatego, że patrzycie na Mnie oczami wiary, chociaż czekacie wciąż na zobaczenie Mnie twarzą w twarz w świetle Chwały.
Ten, kto naprawdę karmi się moim Ciałem z żywą wiarą i jest ożywiony miłością do swoich braci, będzie się radował życiem wiecznym, ponieważ dotrze tam na końcu swojego żywota, rezygnując z życia w inny sposób na ziemi... Jakże wielki jest stopień doskonałości tego, kto wyrzeka się wszystkich spraw światowych! To znaczy tego, kto wyrzeka się wszystkiego, co stworzone, aby mieć Mnie, który jestem Niestworzony!
Obiektem mojej radości jest ten, kto jest gotów utracić wszystko, aby pozyskać Boga. Umrzeć, aby móc żyć potem ze wszystkim i we wszystkim.
Ja nie nużę się wzywaniem moich umiłowanych do źródła, aby dawać im moc w przeżywanym przez nich ogromnym pragnieniu, pragnieniu miłości, jakie umieściłem w was dla waszego osobistego dobra.
Czy myślicie, że Ja w tabernakulach i monstrancjach jestem całkowicie cichy, że nie działam, że nie oznajmiam wam, iż jestem Życiem wiecznym i świętym? Jestem tutaj po to, żeby sprawiać, abyście Mnie pragnęli.

Tajemnica Adoracji
w mistycznych wizjach Cataliny Rivas
,
Wydawnictwo AA, Kraków 2013

"Pan Jezus, dając swoim uczniom chleb i wino, powiedział: «To jest Ciało moje, to jest moja Krew» (por. Mt 26,26-28). Wierz w Tego, który powiedział: «Ja jestem prawdą» (J 14,6), ponieważ prawda nie zna kłamstwa.
Eucharystia jest przedłużeniem wieczności wcielenia. W niej realizuje się za każdym razem w sposób sakramentalny przyjście Jezusa i Jego zbawcza obecność. Miłość nie tylko domaga się obecności osoby kochanej, ale pragnie trwałości i ciągłości. Wieczna lampka, która płonie bez przerwy, oznacza wieczną obecność Boga pośród ludzkości. «Oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata» (Mt 28,20).
Ten, którego adorujesz z wiarą, jest Tym samym, którego zbawieni kontemplują twarzą w twarz.
Jezus ustanowił Eucharystię, aby objawić niezmierną miłość, jaką przynosi, przypominając ci swoją mękę. W niej wylał wszystkie skarby swego serca; stało się to w noc, w której miał być zdradzony.
Plan nieskończonej miłości, który ma na celu zjednoczenie ciebie z Bogiem, w Eucharystii znajduje swą najpełniejszą realizację.
Eucharystia jest kompendium miłości Boga dla twego zbawienia.
Ustanowienie Eucharystii jest największym cudem zdziałanym przez Jezusa. Inne cuda ograniczone były co do czasu i przestrzeni. Ten cud powtarza się poprzez wieki i na wszystkich miejscach. Jezus przekazał swoim uczniom moc wskrzeszania zmarłych (por. Mt 10,8), a kapłanom władzę dokonywania tego cudu: «To czyńcie na moją pamiątkę» (Łk 22,19).
Niesłychanym dziwem jest więc cud Eucharystii, ale cud miłości okazany przez Jezusa jest największym z cudów mocy zdziałanych w tym sakramencie. Bóg, którego świat objąć nie może, stał się więźniem miłości w naszych tabernakulach.
Nie zrozumiesz niczego z chrześcijaństwa, a tym mniej z Eucharystii, jeśli nie staniesz po stronie miłości. Nie zatrzymuj się na chęci zrozumienia, w jaki sposób Jezus jest obecny. Inny jest wymiar wiedzy, inny natomiast miłości.
Rozważ wzniosłą pokorę Pana wszechświata, który z miłości do ciebie ukrył się pod postacią kawałka chleba.
Żadne inne misterium Jezusa nie pobudza cię tak do miłowania Go, jak ten sakrament.
Eucharystia jest antycypacją całkowitego daru Jezusa, zrealizowanego na krzyżu dla twego zbawienia. Jest kompendium i szczytem twej wiary.
Jest sakramentem pobożności, znakiem jedności, więzią miłości, antycypacją chwały nieba. To, co czyni pokarm materialny dla twego życia fizycznego, to samo realizuje cudownie Eucharystia w twym życiu duchowym.
Bóg, który z nicości stworzył wszystkie rzeczy, tym bardziej może przekształcić w inną substancję to, co istnieje.
Tabernakulum jest sercem wspólnoty wierzących; z niego należy czerpać żar miłości do Jezusa i do braci.
Szczęśliwy jesteś, jeśli będziesz stawał przed Jezusem jak ubogi przed bogaczem, jak chory przed lekarzem, uczeń przed mistrzem, jak skostniały z zimna blisko ognia.
Obyś zakochał się w Jezusie do tego stopnia, byś wytrwale szukał Jego towarzystwa i by godziny spędzone z Nim wydawały się krótkimi chwilkami! Obyś doznawał radości z czuwania przy Nim w tabernakulum, z rozkoszowania się Jego towarzystwem, zapominając o wszystkich innych sprawach świata i wołając za Piotrem: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy» (Mt l7,4).
Obyś umiał milczeć, jak Maria, u stóp Mistrza, nie widząc ani nie słysząc nic innego, jak tylko Jego!
Och, jak wielkim żarem miłości powinieneś promieniować, gdy odchodzisz od bliskości z Jezusem!"

Francisco Bersini: Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym:
Część IV: Ku szczytom Bożej Miłości: 166. Obecność Jezusa w Eucharystii,
Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni ZEW", Kraków 2010

"W sakramencie Eucharystii okazujesz Panie Jezu swoją niezmierną miłość dla mnie, stając się towarzyszem mej podróży i pokarmem podtrzymującym mnie w moim ziemskim pielgrzymowaniu.
Nawet gdybyś był obecny tylko w jednym miejscu na ziemi i tylko w ciągu jednego dnia, jakże czułbym się szczęśliwy, mogąc przyjść, by Cię adorować! Zechciałeś jednak pozostać wszędzie i na zawsze, abym mógł Cię łatwo znaleźć. Co za subtelna miłość!
Rzeczywiście nie ma Boga bardziej godnego miłości niż Ty. Nie ma narodu tak wielkiego, który miałby bogów tak bliskich sobie, jak Ty jesteś blisko mnie (por. Pwt 4,7). Inne sakramenty zawierają Twoje dary, ten zawiera Ciebie samego. Jeśli to nie przystoi Twojemu majestatowi, z pewnością odpowiada Twej miłości. Ty nie jesteś jak ziemscy królowie. Udzielasz audiencji wszystkim i w każdej godzinie dnia i nocy. Strapionym i zniechęconym powtarzasz jeszcze raz te słowa pełne dobroci i słodyczy: «Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię» (Mt 11,28).
Jakaż byłaby moja niewdzięczność, gdyby Twoja stała obecność, znak Twej wielkiej miłości, pozostawiła mnie obojętnym! Gdybym trwał przed Tobą jak zgaszona świeca! Twoja miłość nie zadowala się obecnością, pragnie zjednoczenia. Jak pokarm łączy się z tym, kto go spożywa, tak Ty zechciałeś dać siebie samego dla mnie na pokarm, aby zjednoczyć mnie z sobą całkowicie. Tak wielkie jest Twoje pragnienie zjednoczenia, że pociągasz mnie obietnicą życia wiecznego (por. J 6,58-59). Gdyby mnie nie upewniła o tym wiara, nigdy bym nie pomyślał, że Bóg zechciał stać się moim pokarmem.
Dając mi siebie samego w Komunii św., dajesz mi to wszystko, kim jesteś i co posiadasz. Karmiąc się Twoim ciałem, nie zamieniam Ciebie w siebie, ale mnie w Ciebie. Jakże wielką pomocą jest dla mnie Komunia św.! Uwalnia mnie od codziennych niedoskonałości i zachowuje mnie od grzechów ciężkich (por. Concilium Fridentium, Sessio XIII, c. 2).
Komunia św. zasiewa w moim przemijającym i słabym ciele nasienie zmartwychwstania i nieśmiertelności, które pewnego dnia zakwitnie. Jest rzeczywiście sakramentem nadziei, który przygotowuje mnie na ucztę niebieską. Jest zadatkiem życia wiecznego, ponieważ jest ciałem Tego, który jest «życiem» (por. J 6,58; 14,6). Przez Komunię św. posiadam całe niebo w mojej duszy, za wyjątkiem wizji uszczęśliwiającej.
Przez realne uczestnictwo w Twoim ciele podniesiony zostałem do komunii ze wszystkimi Twymi braćmi. Wszyscy bowiem, spożywając ten sam chleb, stajemy się członkami tego samego ciała (por. 1 Kor 12,27), a każdy z osobna jesteśmy nawzajem dla siebie członkami (por. Rz 12,5).
Jakiż większy mogłeś mi dać dowód, by okazać mi Twoją miłość? Jesteś obecny, abym mógł Cię posiadać, a ukryłeś się, bym Cię mógł pragnąć. Obym mógł otrzymać przez miłość Tego, który z miłości się daje! Spraw, abym oddał się Tobie całkowicie, który oddawszy swoje życie za mnie, oddałeś mi siebie w tym sakramencie.
Obym mógł oglądać bez zasłony w niebie Ciebie, którego teraz kontempluję pod postacią chleba, aby Cię kochać i dziękować Ci przez całą wieczność! Niech chleb eucharystyczny, który czyni mnie Twym współbiesiadnikiem na ziemi, pozwoli mi uczestniczyć wraz z Tobą w wiecznej uczcie niebieskiej (por. J 6,54)".

Francisco Bersini: Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym:
Część IV: Ku szczytom Bożej Miłości: 167. Jezus towarzyszem i pokarmem w mojej pielgrzymce,
Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni ZEW", Kraków 2010

☙❤❧

Zapal po raz drugi światło wdzięczności 
☙❤❧

Sanctissimum Sacramentum: linki tematyczne 
Jak i co
LuxDei.pl
Adoracja on line
LuxDei.pl
Adoracja on line
LuxDei.pl
Adoracja wieczysta
LuxDei.pl
Kościoły parafialne z wieczystą adoracją
LuxDei.pl
• GŁÓWNAMAPAe-KONTAKTKSIĘGA ŚWIADECTWMEANDRYOSOBLIWOŚCIZADUMASACRUMSBMWWWDOWNLOAD
REFLEKSJEZAMYŚLENIAMODLITWASUPLEMENTMEDYTACJETRYPTYKDARYSTROFYAFORYZMYMYŚLIRADOŚĆINSPIRACJE
PROCES IHSKONTEMPLACJEADORACJA NSADORACJA KRZYŻAADORACJA GPNMPFASCYNUJĄCYJAKBY W ZWIERCIADLE
GUADALUPENAJUMARTA ROBINZEITUNNIEZNISZCZALNIWOLNI OSTATECZNIE
WARTO PRZECZYTAĆ, POSŁUCHAĆ, OBEJRZEĆFILMOTEKA IFILMOTEKA IIVIDEOTEKAFOTOKSIĄŻECZKA
TIMETE DEUMSZKOŁA PIĘKNEJ MODLITWYTAJEMNICA MSZY ŚWIĘTEJEUCHARYSTIA PRZEDSMAKIEM NIEBATAK NAM DOPOMÓŻ BÓG
SYNKRETOLOGIZMY NIEPORADNIK INTELEKTUALNO-DUCHOWY NIEUSTANNIK MODLITEWNO-MIŁOSNY PROKLAMACJA LuxDei.plLITURGIA






© 2007-18 Created & developed by J@cek Lewicki (under the inspiration of the Holy Spirit)

A.D. MMXVIII

U nas, tj. na LuxDei.pl pliki cookies wykorzystywane są jedynie w celu tworzenia statystyk związanych z liczbą odwiedzin niniejszej witryny.
Odwiedzając nas akceptujesz ten fakt. Tutaj znajdziesz więcej informacji na temat cookies.
© 2007-18 Created & developed by J@cek Lewicki (under the inspiration of the Holy Spirit)

A.D. MMXVIII