e 
_PEWNA STRONA INTERNETU_

Jesteś tutaj:  LuxDei Meandry wiedzy naukowej








Platon czy Arystoteles

"Każdy człowiek rodzi się platończykiem albo arystotelikiem" [ 1 ].
Samuel Taylor Coleridge,
poeta
Samuel T. Coleridge (1772-1834)
"Podstawą myślenia matematycznego i logicznego jest autorefleksja, intelektualna introspekcja. Rozumowanie logiczne stanowi narzędzie porozumiewania się z innymi".
John Forbes Nash,
amerykański matematyk i ekonomista, noblista
John F. Nash (1928-2015)
"Platon i Arystoteles to dwaj ojcowie zachodniego świata. Platona (~428 ... ~348 p.n.e.) uznaje się za ojca religii i filozofii, a Arystotelesa (384-322 p.n.e.) za twórcę nauki. Arystoteles był uczniem Platona, lecz nie zgadzał się z wieloma tezami swojego mistrza. Zakwestionował mianowicie twierdzenie Platona o istnieniu świata duchowego poza światem ziemskim, świata nieskończenie bardziej realnego, na którym opiera się wszystko, czego doświadczamy w tym świecie.
Platon nie tylko wierzył w istnienie takiego większego świata. Czuł jego obecność w głębi siebie. Był mistykiem i podobnie jak wielu mistyków przed nim i po nim uprzytomnił sobie, że jego świadomość, jego wewnętrzne ja, jest ściśle powiązana ze światem ducha. Używając współczesnej terminologii, można by powiedzieć, że był do niego podłączony. Płynął w nim niebiański nektar.
Umysł Arystotelesa działał inaczej. W odróżnieniu od Platona nie odczuwał on bezpośredniego połączenia z żywym światem ducha. Dla Arystotelesa platoński świat form — transziemskich, ponadfizycznych struktur, które, zdaniem Platona, znajdowały swoje niewyraźne odbicia w postaci wszystkich przedmiotów obecnych w naszym świecie — był jedynie wymysłem. Gdzie dowody istnienia tych magicznych bytów i gdzie świat ducha, do którego rzekomo należały? Dla obu filozofów świat stanowi żywe, przeniknięte cudowną inteligencją miejsce. Ale dla Arystotelesa źródło tej inteligencji i porządku nie tkwiło w jakimś nieznanym, odległym świecie, lecz znajdowało się tutaj, na naszych oczach.
Chociaż Platon i Arystoteles często się z sobą nie zgadzali, w wielu kwestiach mieli zbliżone opinie. Do najważniejszych zbieżnych punktów ich wizji zaliczała się koncepcja czegoś, co można nazwać racjonalnością świata, czyli stwierdzenie, że życie można zrozumieć. Nowożytne słowo "logika" wywodzi się od greckiego słowa "logos", które dotarło do nas w dużej mierze za pośrednictwem chrześcijaństwa, gdzie używa się go do określania istoty Chrystusa jako objawionego Słowa Bożego. W czasach Platona i Arystotelesa oznaczało żywą inteligencję działającą w świecie fizycznym oraz w umyśle człowieka. To właśnie logos umożliwiał ludziom rozumienie porządku rządzącego światem, gdyż — i tu znów Platon i Arystoteles są zgodni — stanowimy jego nieodłączną część. Geometria, arytmetyka, logika, retoryka, muzyka — wszystkie te dyscypliny oraz wiele innych, pod które podwaliny położyli ci wielcy filozofowie, istnieją dlatego, że ludzie są zbudowani tak, by móc zrozumieć świat, w którym żyją" [ 2 ].

Jeśli interesujesz się zdobyczami współczesnej nauki, szukasz nietrywialnych odpowiedzi na różne pytania, chcesz lepiej poznać i zrozumieć (nie)zwykłe zjawiska występujące wokół nas, zagłębić się w problematykę z pogranicza materii i ducha, a nade wszystko pragniesz zbliżać się do prawdy — poniższe propozycje tematyczne są dla ciebie. Niech posłużą ci jako dobry zaczyn dla twoich własnych (interdyscyplinarnych) poszukiwań, wyborów i decyzji — oczywiście niezależnie od tego czy czujesz się platończykiem czy arystotelikiem.
Polecane wątki popularnonaukowe
Polecane filmy fabularne 
Kod Genesis
LuxDei.pl
Zarys fabuły: Młodzi studenci szukają potwierdzenia, że informacje z Księgi Rodzaju nie stoją w sprzeczności z prawdami dowiedzionymi naukowo.
Kwestia wiary
LuxDei.pl
Zarys fabuły: Ojciec jednej ze studentek (wbrew woli córki) wdaje się w merytoryczny spór światopoglądowy z ogólnie bardzo lubianym profesorem — wykładowcą biologii. Naukowiec zaprasza swojego oponenta do publicznej debaty pt.: "Ewolucjonizm kontra kreacjonizm". W trakcie wymiany argumentów "za i przeciw", gdy wydaje się, że doniosła rola inteligentnego Projektanta-Stwórcy zostanie naukowo zanegowana i odrzucona, do dyskusji włącza się niespodziewany adwersarz. Jego poglądy uznające Boga, pokorna postawa oraz godna najwyższej pochwały kultura osobista zadziwiająco zmienia układ sił w dyskusji i wpływa na dalszy bieg wydarzeń.
Bóg nie umarł
LuxDei.pl
Zarys fabuły: Josh rozpoczyna studia na jednej z amerykańskich uczelni. Na pierwszym semestrze wybieraa zajęcia z filozofii prowadzone przez fanatycznego ateistę — profesora Radissona. Wykładowca już na pierwszych zajęciach każe studentom napisać na kartce słynne zdanie Friedricha Nietzschego: «Bóg umarł», i złożyć pod nim podpis. Ci, którzy tego nie zrobią mogą zrezygnować z zajęć lub udowodnić, że Nietzsche się mylił. Z całej grupy pierwszorocznych studentów wyzwanie podejmuje tylko Josh. Ma czas do końca semestru, by przekonać słynnego wykładowcę i resztę studentów, że Bóg jednak istnieje. Rozpoczyna się pasjonujący "proces sądowy", który elektryzuje całą uczelnianą społeczność i sprawia, że odmienia się życie wielu osób i to radykalnie.
Spotkanie
LuxDei.pl
Zarys fabuły: Pięć całkowicie obcych sobie osób z powodu zamkniętej drogi zatrzymuje się w przydrożnej jadłodajni "Ostatnia Szansa". W tę burzową noc poznają tajemniczego właściciela, który zdaje się wiedzieć o nich wszystko. Sam siebie nazywa Jezusem.

☙❤❧

♫ "Zegarmistrz światła" ♫
Muz.: Tadeusz Woźniak
Sł.: Bogdan Chorążuk
Wyk.: Tadeusz Woźniak i Zespół Alibabki
Wyd.: debiutancki longplay pt. «Tadeusz Woźniak» (czasem nazywany "Zegarmistrz światła")
Polskie Nagrania Muza, 1972
Źródło MP3

Player mp3 Maxi

☙❤❧

♫ "Obracam w palcach złoty pieniądz" ♫
Muz.: Zbigniew Hołdys
Sł.: Bogdan Olewicz
Wyk.: Zespół Perfect
Wyd.: debiutancki album «Perfect»
Polskie Nagrania Muza, 1981
Źródło MP3

Player mp3 Maxi

[mr]: 1 grudnia 2014 roku

☙❤❧


Cogito ergo credo

"Wszechświat jest mały w porównaniu z myślą, a ta z kolei nie może równać się z Miłością".
Blaise Pascal
Blaise Pascal (1623-1662)
"Im więcej dowiadujemy się o naszym wszechświecie, tym bardziej hipoteza głosząca, że istnieje jakiś Bóg-Stworzyciel, który przeznaczył wszechświat do pewnego celu, zyskuje wiarygodność jako najlepsze wyjaśnienie, dlaczego tutaj jesteśmy" [ 3 ].
John Lennox
matematyk, filozof nauki, apologeta chrześcijański,
profesor matematyki na Uniwersytecie w Oxfordzie
John Lennox (1943)
"Nauka bez religii jest ułomna, religia bez nauki jest ślepa".
Albert Einstein
Albert Einstein (1879-1955)

Tak, właśnie tak: Myślę, więc wierzę. A swoje samodzielne myślenie opieram na lekturze książek, które (jak mniemam) wpadają mi w ręce nie całkiem przypadkowo i wyraźnie kształtują mój osobisty punkt widzenia oraz rozumienie otaczającego (wszech)świata.

cuda
LuxDei.pl
Oto podczas tegorocznego urlopu spędzanego na czymś w rodzaju rodzinnej pielgrzymki samochodowej, na której głównymi punktami były: Kraków-Łagiewniki, Wadowice, Kalwaria Zebrzydowska i Jasna Góra w Częstochowie, kupiłem książkę (jak się później okazało mojego równolatka) Erica Metaxasa pt. "Cuda. Czym są, dlaczego się zdarzają i jak mogą zmienić twoje życie". Czytając, a właściwie pochłaniając jej treść, odczuwałem ogromną satysfakcję z faktu, że gdzieś istnieje ktoś podobny do mnie pod względem sposobu myślenia, rozumienia fundamentalnych dla współczesnej nauki kwestii, ktoś o podobnej wrażliwości i duchowości. Bo jak nie odczuwać satysfakcji, gdy czyta się wręcz wspaniałe fragmenty, np. z następujących podrozdziałów:

  «CZY RACJONALNA OSOBA MOŻE WIERZYĆ W CUDA?»    
  «JAKI SENS KRYJE SIĘ ZA CUDAMI?»    
  «A MOŻE SAMA NAUKA WSKAZUJE POZA NAUKĘ?»    
  «ŻYCIE NA PLANECIE ZIEMIA»    
  «JAK CUDA MOGĄ ZMIENIĆ TWOJE ŻYCIE?»    

To jest nie tylko kreujące wyższe poziomy racjonalności, ale i upewniające co do słuszności posiadanych poglądów (jeśli nie w najdrobniejszych detalach, to przynajmniej w istotnym, nietrywialnym zarysie).

☙❤❧


Mądrość ponadnaukowa [ * ]

"Cóż ci z tego, że poznałeś wszystkie traktaty wiedzy, gdy nie poznasz traktatu twego zbawienia? O, iluż nieuczonych zbawi się i iluż wykształconych pójdzie na potępienie!
Staraj się ciągle umacniać twoje powołaniei twój wybór. Z bojaźnią i z drżeniem zabiegaj o swoje zbawienie, gdyż nie ma takiej gwarancji, która mogłaby ci je zapewnić (por. Flp 2,12).
W żadnym stanie życia, choćbyś nie wiem jak był święty, nie znajdziesz pewności. Aniołowie upadli mieszkali w niebie, a Judasz żył razem z Apostołami i przebywał często z samym Synem Bożym. Nie ma tak ścisłej klauzury, aby była niedostępna dla szatana, ani tak ukrytej pustyni, aby nie potrafił on jej odnaleźć".
Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym:
Część I: Droga nawrócenia: 4. Twoje zbawienie (s. 20)

"Nie przedkładaj twojej rozległej wiedzy nad szczęście ludzi prostych, gdyż i tak pozostaniesz uczonym nieszczęśliwym".
Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym:
Część II: Droga doskonałości: 45. Szczęście, radość i smutek (s. 87)

"Nie nadymaj się pychą z powodu twej wiedzy i nie chciej być uczonym zuchwałym. Jeśli nie będziesz pokornym, sława twej wiedzy zaślepi oko twej wiary".
Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym:
Część II: Droga doskonałości: 53. Nie zaniedbuj pokory serca (s. 98)

"Jeśli studium ludzkiej mądrości oddala cię od woli Bożej i od poznania twej nicości, zrodzi się w tobie zarozumiałość i pycha. Wobec nieskończonej mądrości Boga więcej znaczy jeden akt pokory niż cała wiedza świata. Jeśli dziękując Bogu nie będziesz miał odwagi nawet oczu podnieść, jak celnik (por. Łk 18,13), twoje pokorne milczenie będzie Mu bardziej miłe niż najbardziej wykwintne słowa".
Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym:
Część II: Droga doskonałości: 55. Pokora i zażyłość z Bogiem (s. 102)

"Jeśli gorąco pragniesz oglądać oblicze Boga, nie szukaj go na próżnym firmamencie twego umysłu, ale w miłości bliźniego".
Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym:
Część II: Droga doskonałości: 62. Miłość bliźniego (s. 115)

"Jeśli będziesz posiadał więcej wiedzy niż miłości, będziesz musiał zdać rachunek przed Bogiem z tego, jak wykorzystałeś swoją wiedzę i otrzymane talenty. Twoje talenty są darem Bożym, który powinieneś oddać na posługę bliźnim".
Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym:
Część II: Droga doskonałości: 65. Trzy Boskie Osoby bodźcem do miłości (s. 122)

"Wiedza, gdy jest złączona z pokorą, jest wielką pomocą na drodze modlitwy".
Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym:
Część III: Życie wewnętrzne i zjednoczenie z Bogiem: 97. Dar modlitwy i pokora (s. 179)
Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym
"Kim jesteś, dokąd zmierzasz, jaki twój koniec? Jaki sens ma twoje życie i twoja śmierć? Jakie znaczenie mają te wszystkie dni, które giną w otchłani nicości; to życie, które przemija jak chmury na niebie, nie pozostawiając żadnego śladu; twoja wrodzona tęsknota za nieśmiertelnością? Czy jest coś bardziej osobistego niż sens twojego życia?
Świat czyni wokół ciebie wiele hałasu, abyś nie miał czasu zastanowić się nad podstawowymi problemami twego istnienia.
Zbyt często denerwujesz się i zabiegasz o wiele rzeczy, chociaż tylko jedna jest konieczna. Święci umieli wybrać najlepszą cząstkę (por. Łk 10:42).
Dlaczego biegniesz, dlaczego ciągle się spieszysz? Zatrzymaj się i pomyśl o wieczności. Niedługo będziesz musiał zatrzymać się na zawsze. Jesteś ukierunkowany na wieczność i nie wiesz dokąd zmierzasz?
Jakże niewielu jest ludzi, którzy nie pogubili się po drodze! To wielka mądrość, jeśli człowiek pamięta o swym celu, dla którego został stworzony i ku któremu kieruje swoje życie.
Nie sądź, że liczne przyjemności wypełnią twoje życie. W samotności, stając sam na sam wobec siebie, odczujesz pustkę serca.
Jeśli pragniesz nadać sens twojemu życiu, patrz naprzód, na cel, do którego zostałeś stworzony. Jaki sens miałaby podróż, gdybyś nie dostrzegał mety?
Spójrz z boku na życie, które ucieka, aby ocenić je z mądrością i nie dać się przez nie opanować.
Tylko wierząc w Boga znajdziesz rozwiązanie najważniejszych problemów twego istnienia, a przede wszystkim sens życia. Niewierzący nie może dać rozumnej i przekonywującej odpowiedzi na problemy życiowe. Tajemnica istnienia Boga przewyższa nasz rozum, ale mu się nie sprzeciwia. Albi przyjmujesz tajemnicę, albo popadasz w absurd.
Nie sądź, że twoje życie nic nie znaczy. Bóg jest dla ciebie ojcem, a życie syna nigdy nie może być bezużyteczne dla ojca.
Życie syna Bożego zaczyna się na ziemi w wierze i w miłości, aby osiągnąć szczyt w niebie, gdzie będziesz podobny do Boga, gdyż będziesz Go oglądał tak, jak oglądają Go aniołowie (1J 3:2).
Żyjesz na ziemi tylko raz i być może twoje przez nią przejście jest nierozumne. Kochaj Boga i twego bliźniego, zapomnij o sobie na rzecz innych, a twoje przejście będą błogosławić i Bóg i ludzie" [ * ].
"Życie człowieka podobne jest do kwiatu polnego, który rankiem zakwita, a wieczorem więdnie i usycha (por. Ps 90,5-6). Człowiek rodzi się, żyje i umiera. Jego przeznaczeniem jest wieczność. Jego życie jest tak krótkie, że wydaje się być snem.
«Człowiek jest podobny do tchnienia wiatru, dni jego jak cień mijają» (Ps 144,4).
Głupim jest ten, kto nie ukierunkowuje swego życia na własne przeznaczenie i żyje, jakby nie miał umrzeć, jak gdyby miał na zawsze pozostać na ziemi.
Stawiasz sobie w życiu tyle problemów, a może zaniedbujesz myśl o prawdziwym twym problemie, o swym przeznaczeniu. Pośród wszystkich oczarowań i rozrywek życia stajesz sam wobec swego przeznaczenia. Nie zostałeś stworzony dla doczesności, ale do wieczności. Jesteś przeznaczony do udziału w niezmienności i wieczności Boga. Obecny czas ma za zadanie przygotować cię do wieczności.
Kiedy Bóg powołał cię do bytu na swój obraz i podobieństwo (por. Rdz 1,26-27), zasiał w twej duszy gorące pragnienie nieskończoności i wieczności. Skoro jesteś zdolny przyjąć Boga, dlaczego przywiązujesz się do rzeczy przemijających?
Poznaj swoje przeznaczenie. Bóg obiecał ci szczęśliwe życie bez końca wraz z aniołami, niezniszczalne dziedzictwo, chwałę wieczną, urok swego oblicza, święte mieszkanie w niebie, a po zmartwychwstaniu koniec obawy przed śmiercią.
Kiedy osiągniesz te obietnice, zdobędziesz cel, do którego zostałeś stworzony, pogrążysz się w najwyższym dobru, jakim jest Bóg, posiądziesz wiedzę, jaką On posiada, będziesz kochał to, co On kocha i cieszył się tym, czym On się cieszy. Twoje serce napełni się szczęściem, nie będziesz niczego więcej pragnął ani niczego potrzebował. W ten sposób zagubisz się w wieczności. Twoje życie jest jak woda strumienia, która znajduje odpoczynek jedynie w morzu wiecznej szczęśliwości.
Wieczność jest jedynym problemem rzeczywiście twoim, gdyż nie utracisz jej nigdy, ale posiądziesz ją na zawsze.
Jakże krótkotrwała jest radość, jaką człowiek stara się wynieść z wydarzeń i rzeczy! Jest jedynie bladym obrazem tej chwały, która nie będzie miała zachodu. Wszystko to, co ci przynosi radość na ziemi, jest cieniem, rzeczywistość jest w niebie.
Radość, jakiej doświadczasz, gdy Bóg dopuszcza cię nieco do swej tajemnicy, jest jedynie małą kropelką, jaka spada z tego przepełnionego potoku rozkoszy, który ci przygotowuje w niebie. Kiedy z dnia na dzień dostrzegasz rozpad twojego ciała, będącego twym mieszkaniem na ziemi, wiedz, że otrzymasz wieczne mieszkanie (por. Łk 16,9).
Na ziemi miotasz się w malutkiej kropelce wody, w niebie natomiast wejdziesz w ocean życia Bożego. Jakże jesteś szczęśliwy, jeśli już teraz będziesz starał się żyć w oceanie tego życia! Myśl o twym wiecznym przeznaczeniu będzie ci wielką pociechą w trudnościach" [ * ].
"Wiedz, że chociaż ziemia jest piękna, jest tylko wygnaniem. Twoja ojczyzna jest w niebie.
Przechodź przez to wygnanie, dotykając tylko ziemi, z sercem i wzrokiem zwróconym ku ojczyźnie. Nie daj się rozproszyć ziemskim sprawom. Życie podobne jest do podróży do niebieskiej ojczyzny. Mimo to w czasie tej podróży tak mało myślimy o mecie.
Przyszedłeś na ten świat, aby zyskać sobie niebo. Jakże byłbyś nierozsądny, gdybyś żył na ziemi tak, jak gdybyś miał tu pozostać na zawsze. Wspomnij na słowa, jakie Pan powiedział do bogacza, który sądził, że będzie szczęśliwy, mając dobra ziemskie: «Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie. Komu więc przypadnie to, coś przygotował?» (Łk 12,20).
Jeśli żyjesz pogrążony w rzeczach ziemskich tak, jak gdybyś miał ich nigdy nie opuścić, jesteś całkowicie wyrwany z rzeczywistości. Miej zawsze na uwadze, że twoje życie jest krótką przeprawą, i że jesteś po prostu zawładnięty rzeczami ziemskimi. Z miłości zrezygnuj z tych rzeczy, abyś nie musiał być oderwany od nich siłą.
Świat nie jest celem samym w sobie, jest tylko poczekalnią. Oczekuj, aby spełniła się błogosławiona nadzieja i by nadszedł twój Pan, Jezus Chrystus (por. Tt 2,13).
O, jakże mądrzy byli święci! Żyli w ciągłym oczekiwaniu na wezwanie Boże. Pragnęli wyzwolić się z tego marnego wygnania, by posiąść Boga.
Jeśli twym skarbem będzie niebo, tam będzie twoje serce (por. Mt 6,21) i będziesz żył, oczekując na wezwanie Pana. Taka jest rzeczywistość życia. Szczęśliwy jesteś, jeśli będziesz starał sieje tak przeżyć!" [ * ].
"Nie ubiegaj się o rzeczy, które przerastają twoje siły (por. Syr 3,22). Bój się przesądów. Nieuk jest zabobonny, prawdziwy mędrzec — pokorny.
Zatroszcz się raczej o to, by być, aniżeli by czynić lub mieć. Jeśli będziesz działał bez troski o to, by być, wyczerpiesz się i zubożejesz.
Miej w głębokiej nienawiści obłudę. Jest ona hołdem, jaki wada składa cnocie.
Nie bądź zbyt pochopny w twych sądach, nie kontrolując spokojnie tego, co mówisz. Powiedziałeś coś z tego o kimś? Nic na tym nie zyskałeś, tylko szkodę wyrządziłeś sobie.
Nie miej w nienawiści nikogo. Nienawiść niszczy, miłość buduje; «nienawiść prowadzi do kłótni, wszelką przewinę zakrywa miłość» (Prz 10,12). «Lepsza potrawa z jarzyn [przygotowana] z miłością, niż tłusty wół z nienawiścią» (Prz 15,17).
Nałóż wędzidło twemu instynktowi zemsty, jeśli nie chcesz postępować w sposób nierozsądny. Gdybyś częściej zastanawiał się nad twym przeznaczeniem, stałbyś się lepszy. Jesteśmy tu pielgrzymami, towarzyszami z tego samego zespołu linowego we wspinaczce do nieba.
Przepędź z twego ducha gwałtowność. Jest bronią tych, którzy nie mają żadnego celu. Nie działaj w porywie gniewu. Pasja zaślepia rozum. Żydzi odrzucili najświętszego człowieka, aby wybrać przestępcę.
Nie ma nic tak ważnego, abyś musiał zejść z orbity człowieka wolnego i inteligentnego.
Gdy zapala się przeciw tobie gniew, wycisz się, gdyż spokój łagodzi nawet największe obrazy. Nie zwalczaj zła złem, gdyż najbardziej nieszczęśliwym z tej niegodziwej walki wychodzi zwycięzca.
Gwałtu nie zwycięża się gwałtem, ale łagodnością. Kto krzyczy, staje po stronie krzywdy, jeśli nawet ma rację.
Strzeż się, aby próżność i pycha nie naraziły na szkodę twego szacunku i nie doprowadziły do pogardy innych (por. Łk l8,9).
Głupi mówi często i chętnie o sobie i o swym sprawach. Jeśli zostaniesz napełniony duchem Bożym, nie potrafisz znieść w sobie żadnej próżności" [ * ].
"Nie sądź, że poczyniłeś postępy w życiu duchowym, jeśli nie uważasz siebie za gorszego od wszystkich. Bądź przekonany, że gdyby Bóg udzielił innym tych łask, jakie dał tobie, byliby bardziej świętymi niż ty; i gdyby cię opuścił, popełniałbyś więcej grzechów od innych. Aby dać solidny fundament pod twoją duchowość, pragnij być ostatnim ze wszystkich. Jeśli to od ciebie zależy, zajmuj ostatnie miejsce, «każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się uniża, będzie wywyższony» (Łk 14,11).
Jeśli pragniesz być pierwszym, stań się sługą wszystkich (por, Mt 20,27). Nie zajmuj pierwszych miejsc w tym życiu, aby cię nie postawiono na ostatnim w życiu, które nie ma końca. Twoim największym zaszczytem niech będzie to, że jesteś najbardziej pokornym ze wszystkich. Jeśli żądasz sukcesów, niech to będzie chęć przewyższenia wszystkich w umiłowaniu ukrycia się i uznania przez wszystkich za nicość. Bądź tak pokorny wobec niższych od ciebie, jak jesteś ułożony wobec twych przełożonych.
Nie sądź, że twoje postępowanie jest lepsze od postępowania innych. Jeśli będziesz wynosił siebie, będziesz gardził innymi; jeśli krytykujesz postępowanie innych, będziesz uważał swoje za wzór wszelkiego postępowania.
Jeśli otaczasz się ludźmi nieudolnymi i lubisz towarzystwo głupich, to czy nie dlatego, że twój instynkt władzy nie umie tolerować rywali? Nie usprawiedliwiaj samego siebie, porównując siebie z innymi, by nie zdarzyło się, że ty, sprawiedliwy we własnej ocenie, zostaniesz potępiony w osądzie Boga (por. Łk 18,14).
Nie wynoś się ponad nikogo, jeśli nawet teraz czujesz się lepszy, gdyż nie wiesz, na ile mogą cię przewyższyć, gdy i oni zaczną biec. Niezbadane są wyroki Boże. Jeśli nawet żyjesz cnotliwiej od wszystkich, przypisuj zasłudze innych dobro, które czynisz.
Podziwiaj czyny innych, a nie podkreślaj swoich; oskarżaj swoje winy, nie oczekując pochwał. Jeśli będziesz posiadał prawdziwą pokorę, bardziej będziesz się cieszył, gdy chwalą innych, niż ciebie.
Nie gardź nikim z powodu jakiejś jego wady; pomyśl, że ty masz gorsze; a jeśli posiadasz cnoty myśl, że inni mają je w większym stopniu. Traktuj ich publiczne wady jako twoje tajemnice, a ich ukryte cnoty jako twoje oczywiste" [ * ].
"Nic bądź zbyt surowy w sądzeniu innych. Pamiętaj, że także ty winien jesteś grzechu. Jeśli jesteś mocny, pomyśl o tym jak niegdyś byłeś słaby. By nic czynić się surowym sędzią, uważaj się za najbardziej godnego pożałowania ze wszystkich. Gdyby Bóg dał innym te łaski, jakie ty otrzymałeś, byliby lepsi od ciebie.
Jak możesz, pogrążony w tylu wadach, ośmielić się podnosić głowę, by sądzić innych? (por. Rz 2,1). Kim jesteś ty, że ośmielasz się sądzić twego brata?
Jeśli zauważasz u tych, z którymi często bywasz, czyny godne nagany, powściągnij się od krytyki, pamiętając o niektórych cnotach, jakie te osoby wykazują innym razem. Sam nie osądzaj innych. Staraj się stanąć po ich stronie.
Nie twoja to sprawa, że inni będą musieli zdać sprawę ze swego życia, to należy do Boga. Nie osądzaj nikogo, ani w dobrym, ani w złym; możesz jedynie oceniać działania dobre lub złe. Jeśli jakiś czyn wydaje ci się zły, nie powinieneś z tego powodu oceniać tego, kto go popełnił.
Upominaj przyjaciela dyskretnie, a chwal go publicznie.
Nie wyrabiaj sobie sądów o jakiejś osobie, zanim nic poznasz jej zachowania w środowisku, w którym żyje i pracuje. Gdybyś poznał wszystkie aspekty jej życia, byłbyś bardziej wstrzemięźliwy w ocenie. Twoja ocena powinna być złagodzona miłosierdziem.
Aby jakaś osoba mogła być obciążona jakimś błędem, koniecznym jest, by był to nałóg. Kto może być pewnym, że jakaś osoba, wczoraj grzeszna, będzie taką również jutro?
Nie bądź skory do osądzania źle również czynów cnotliwych. Nie postępuj jak zwierzęta, które zamieniają truciznę we własne pożywienie; staraj się natomiast oceniać pozytywnie każdy czyn, jak to czyni pszczoła, która zbiera miód z każdego kwiatu.
Nie sądź, jeśli nie chcesz być sądzony; przebacz, jeśli pragniesz, aby i tobie przebaczono (por. Łk 6,37).
Taką miarą, jaką będziesz oceniał innych, zostaniesz i ty osądzony pewnego dnia (por. Mt, 7,2; Rz 2,3; 14,10nn; Jk 2,13; 4,llnn; 5,9).
Miłość, nawet spotykając osoby pełne wad, odwraca od nich wzrok i udaje, że ich nie widzi. Miłość jest lekarstwem na wszelkie zło, a przede wszystkim na pochopne oceny. Nie patrz ludzkim okiem na tych, do których się zbliżasz; kochaj ich wszystkich w Chrystusie Jezusie" [ * ].
"Strzeż się krytyki twego brata wewnątrz twego serca, jak strzeżesz się ognia. Nie powinieneś należeć do tych, którzy uważają się za doskonałych. Jeśli z trudem przychodzi ci zrozumienie jakiegoś czynu osoby cnotliwej, nie dopuszczaj się łatwo krytyki. Nie pozwól opanować się przez antypatię, będącą w większej części wytworem fantazji.
Nie chciej krytykować nastawienia twego przełożonego; kto szemra przeciw autorytetowi, krytykuje Boga, od którego pochodzi wszelka władza (por. Lb 21,5).
Nie słuchaj tego, kto szemra, abyś nie stał się winnym jego grzechu. Jeśli ktoś referuje tobie grzechy twego brata, zachęć go, aby pomodlił się za niego. Strzeż się oszczerstwa, a będziesz żył w zgodzie ze wszystkimi. Oszczerca wyrządza krzywdę samemu sobie i będzie znienawidzony przez swe otoczenie. Język oszczercy zatruwa dobre czyny i ujawnia złe.
Jeśli nie potrafisz chwalić, ale będziesz zawsze skory do krytyki i nic będziesz z nikogo zadowolony, szybko dostrzeżesz, że nikt nie jest zadowolony z ciebie.
Broń się przed wszelkiego rodzaju szemraniem w przekonaniu, że nie masz prawa mówić o innych tego, czego nic chciałbyś usłyszeć o sobie.
Dlaczego interesują cię tak bardzo grzechy innych? Popatrz raczej na siebie; rozważ jak daleko ci do doskonałości (por. Mt 7,3-4), a będziesz bardziej wyrozumiały dla twego bliźniego.
Nawyk krytyki innych przychodzi łatwo, trudniej natomiast poprawić samych siebie.
Im mniej będziesz posiadał cnót, tym bardziej wydawać ci się będą lekkie twe grzechy, a ciężkie grzechy innych.
Jeśli natomiast troszczył się będziesz o własny postęp duchowy, tym mniej znajdziesz czasu i chęci do zwracania uwagi na grzechy innych.
Jeśli dla pożytku będziesz musiał ganić braki jakiejś osoby, mów o nich tylko z tym, który może temu zaradzić, broniąc się pilnie przed przesadą. Zbyt często traktuje się jako winę to, co jest jedynie nieroztropnością lub ma tylko pozory zła.
Jeśli nie możesz usprawiedliwić grzechu, ukaż go jedynie jako godny współczucia. Gdy słyszysz, że ktoś mówi źle o drugim, podaj w wątpliwość oskarżenie, a przynajmniej staraj się usprawiedliwić intencję; jeśli to jest niemożliwe, okaż współczucie i zmień temat rozmowy.
Masz obowiązek ukrycia braków twego brata, a nic wyjawiania ich. Bierz pod uwagę strony pozytywne każdej osoby i przechodź ponad tym, co negatywne.
Staraj się podkreślać raczej zalety niż braki twego brata. Stroń od siania niezgody, przytaczając to, co ktoś inny o nim powiedział (por. Prz 6,19). Nie mów podczas nieobecności kogoś, tego, czego nie powiedziałbyś w jego obecności.
Nic nie sprzeciwia się tak miłości, jak lekceważenie i pogarda. Szyderstwo, które w żartach wywołuje śmiech, jest najgorszą obrazą, jaką możesz uczynić słowami.
Nie możesz podobać się Bogu nic szanując innych, ani nie możesz Go kochać, jeśli źle o nich mówisz.
Myśl dobrze o wszystkich, aby nie mówić źle o nikim. Oddalaj, jako pokusę, myśl lekceważącą. Kochaj szczerze wszystkich, gdyż z dobrego serca nie mogą pochodzić złe sądy.
Jeśli nie możesz mówić o kimś dobrze, zamilknij. Mów dobrze o wszystkich, także o tych, którzy mówią źle o tobie, i módl się za tych, którzy cię oczerniają (por. Łk 6,28), abyś dostąpił błogosławieństwa" [ * ].
"Większość ludzi pojawia się na scenie lego życia, źle odgrywa swoją rolę i potem znika.
Gdyby święci w raju mogli się smucić, opłakiwaliby przez całą wieczność czas stracony lub źle wykorzystany! Gdyby mogli powrócić na ziemię dla zyskania zasług, opróżniłby się raj.
Dopóki masz czas staraj się gromadzić skarby dla nieba. Po śmierci nie będzie już czasu na zyskanie zasług.
W porównaniu z wiecznością twoje ziemskie życie jest krótkie jak jeden dzień. Czy Pan powoła cię o zachodzie do pracy w swojej winnicy? (por. Mt 20,1-16). A jeśli noc, która może nadejść w każdej chwili, zastanie cię jeszcze próżnującym na placu?
Nie odkładaj na ostatnią godzinę życia odpowiedzi na zaproszenie Boga do nawrócenia. Jest to zbyt wielkie ryzyko. Ostatnia godzina może nadejść niespodziewanie. Angażuj się raczej w każdym momencie swego życia, gdyż może to być jego ostatnia chwila.
Nastawiony na najbliższą chwilę, biegnij do mety ku nagrodzie wzniosłego Bożego powołania (por. Flp 3,14). Przeżywaj święcie obecny dzień, gdyż on mija i już nic powróci. Spraw sobie «trzosy, które nie niszczeją, skarb niewyczerpany w niebie, gdzie złodziej się nie dostaje, ani mól nie niszczy. Bo gdzie jest skarb twój, tam będzie i twoje serce» (Łk 12,33; Mt 6,20).
Rozeznaj czas, w którym cię nawiedza Pan, skorzystaj z Jego łaski, aby nie przeszedł obok ciebie i już nie wrócił. Postępuj naprzód, dopóki masz światło, aby ciemności cię nie zaskoczyły (por. J 8,12).
Uświęcaj obecną chwilę; każda mijająca chwila pomniejsza czas, jaki ci Pan przydzielił. Och, godzino! Wszystkie ranią, ostatnia zabija.
Życie jest zadaniem, z którego będziesz musiał zdać rachunek (por. Mt 25,14-30). Pomyśl jak mógłbyś uczynić twe życie pożytecznym i świętym. Co ci pomoże długie życie, jeśli nie starasz się być świętym? Iluż świętych, doszedłszy w krótkim czasie do doskonałości, przebiegło długą drogę! (por. Mdr 4,13).
Doskonałej umiejętności wymaga streszczenie wielkiego dzielą w dużym skrócie. Podobnie łaska lubi sprowadzić do krótkiego czasu doskonałość długiego życia. Miłość Boga czasem jest niecierpliwa, powołuje do siebie przed czasem swych przyjaciół i przenosi ich w lepsze życie.
Dlaczego tak się niepokoisz o przyszłość? To prawda, że ludzie decydujący o przyszłości zapatrzeni są w przyszłość; nie powinno ci to jednak przeszkadzać w uświęcaniu dnia obecnego. Przeżywaj intensywnie każdy dzień, jaki ci Bóg daje, nic troszcząc się o jutro (por. Mt 6,34). Świadomość, że dany ci czas jest ograniczony, niech cię pobudza do pełnego przeżywania chwili obecnej.
Wszystko przemija, wszystko się kończy, a twój dzień wnet zbliży się do kresu. Każdy przeżyty dzień jest krokiem naprzód ku wiecznej mecie.
Inni już przeszli przez życie i pozostawili miejsce dla ciebie; ty pozostawisz je dla innych. To, co się liczy, to to, byś uświęcił twoją krótką obecność na tym świecie.
Żyjesz Tylko raz; żyj więc jak święty. Jest to najlepszy sposób wykorzystania swego życia. Pamiętaj: utrapienie jest krótkie, ale nagroda wieczna (por. 2 Kor 4,I7)" [ * ].

__________________
[Zakładki: 1, 2, 3, 14, 49, 69, 70 i 101 zawierają cytowane rozdziały o analogicznej numeracji zaczerpniętej z 4 ]
☙❤❧


Bibliografia i źródła internetowe

  1. "Specimens of the Table Talk of the Late Samuel Taylor Coleridge", zapis z 2 lipca 1830 (1835);
  2. E. Alexander, P. Tompkins: "Mapa nieba", Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, Kraków 2014;
  3. E. Metaxas: "Cuda. Czym są, dlaczego się zdarzają i jak mogą zmienić twoje życie", Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, Kraków 2015;
  4. F. Bersini: "Mądrość Ewangelii. Ku odnowie życia w Duchu Świętym", Wydawnictwo OO. Franciszkanów "Bratni Zew", Kraków 2010.
Opracowanie ukończyłem 10 września 2015 roku [mr]



Prawa autorskie

• GŁÓWNAMAPAe-KONTAKTe-KSIĘGADOWNLOADWWWMEANDRYOSOBLIWOŚCIZADUMASBM
REFLEKSJEZAMYŚLENIAMODLITWASUPLEMENTMEDYTACJETRYPTYKDARYSTROFYAFORYZMYMYŚLIRADOŚĆINSPIRACJE
PROCES IHSKONTEMPLACJEADORACJA NSADORACJA KRZYŻAADORACJA GPNMPFASCYNUJĄCYJAKBY W ZWIERCIADLE
GUADALUPENAJUMARTA ROBINZEITUNNIEZNISZCZALNIWOLNI OSTATECZNIE
WARTO PRZECZYTAĆ, POSŁUCHAĆ, OBEJRZEĆFILMOTEKA IFILMOTEKA IIVIDEOTEKAFOTOKSIĄŻECZKA
TIMETE DEUMSZKOŁA PIĘKNEJ MODLITWYTAJEMNICA MSZY ŚWIĘTEJEUCHARYSTIA PRZEDSMAKIEM NIEBATAK NAM DOPOMÓŻ BÓG
SYNKRETOLOGIZMY NIEPORADNIK INTELEKTUALNO-DUCHOWY PROKLAMACJA «LuxDei.StudiumSacrum»


U nas, tj. na LuxDei.pl pliki cookies wykorzystywane są jedynie w celu tworzenia statystyk związanych z liczbą odwiedzin niniejszej witryny.
Odwiedzając nas akceptujesz ten fakt. Tutaj znajdziesz więcej informacji na temat cookies.
© 2007-17 Created & developed by J@cek Lewicki (under the inspiration of the Holy Spirit)

A.D. MMXVII